حمله به سفارت انگلستان، گل به خودی سیاسی

حمله به سفارت انگلستان، گل به خودی سیاسی

خبر حمله به سفارت بریتانیا و حمله به باغ قلهک از جنجالی‏ترین اخبار هفته اخیر بود و نشان از اعتراض بالای مردم نسبت به تحریکات و سیاست‏های دولت انگلستان در طول تاریخ بوده اگرچه از ماهیت استعماری دولت بریتانیا طی قرن گذشته با افزایش سطح آگاهی سیاسی و اقتصادی ملل، کاسته شده ولی در قبال پرونده تحریم‏های بانکی-مالی ایران دولت بریتانیا در مواردی حتی از امریکا نیر تندروتر بوده ولی مسأله حمله به سفارت انگلستان آن هم در شرایط کنونی که انگلستان و متحدانش در پی کسب آراء اتحادیه اروپا و شورای امنیت سازمان ملل هستند و رایزنی‏های فعالی هم در این زمینه دارند تا دامنه فشارها بر ایران را افزایش دهند با این نوع اعمال به دست خود بهانه سیاست‏های تهاجمی بیشتر و مظلوم نمایی این دولتها و همچنین متحدان و شرکای تجاری ایران نیز در برخورد با چنین اعمالی چاره‎‏ای جز همراهی با جامعه جهانی نداشته که مصداق آن محکوم شدن این حرکت از سوی روسیه که بارها مصوبات افراطی علیه ایران را وتو کرده است.

اشتباهات ایرانیان طی قرون گذشته از دید بنده به سه دسته تقسیم می‏شوند: دسته اول؛ خیانت مذاکره‏کنندگان، نمایندگان و تئوریسین‏های داخلی و فروش منابع ملی در ازاء منافع شخصی، دسته دوم؛ عدم اعتماد به نفس و غرب‏زدگی افراد فوق، دسته سوم؛ توهم قدرت بالا و دچار احساسات و هیجانات سیاسی شدن است. که از نظر بنده در رویداد اخیر ما دچار خطای مورد سوم شده‏ایم، شاید تصور کنیم این نوع حرکات منجر به افزایش اقتدار ملی می‏شود ولی باید به حرکات مدبرانه‏تری فکر کنیم تا از انزوای جهانی کشور جلوگیری کنیم، این حرکات متحدین ما را نیز به چالش می‏کشاند چراکه جامعه بین‏المللی نسبت به حملات سفارت‏خانه‏ها حساس است و چنین برخوردهایی محکوم می‏شود و حامیان نیز به جهت جلوگیری از گسترش نگاه بدبینانه جامعه بین‏المللی به خود چاره جز فاصله گرفتن از این حرکات ندارند، مسأله‏ای که در واکنش روسها به خوبی مشهود است، به زعم بنده در این برهه از زمان وظیفه اصلی ما کسب اعتماد جامعه بین‏المللی است و نه از دست دادن آن، همچنین با افزایش فشارها بر کشور ناشی از تحریم اتحادیه اروپا و شورای امنیت و بدنبال آن تورم داخلی و رکود اقتصادی، بیشتر به اقتدار ملی صدمه می‏زند تا تحریم‏های یک‏طرفه برخی کشورها.

نکته‏ای که من متوجه نمی‏شوم این است که چرا جایی که نباید بهانه‏ای به دست دشمنان بدهیم، خود دو دستی بهانه‏ای بزرگ را تقدیم می‏کنیم، بهتر است دوستان بجای حرکات احساسی و هیجانی کمی به مصلحت امروز کشور بیندیشند، برخورد و واکنش نمایندگان ملت در مجلس شورای اسلامی و تصویب کاهش روابط با بریتانیا خود هشداری جهت کاهش تندروی‏های این دولت از سوی ایران بود و نیازی به حرکات تندتر احساس نمی‏شد و مسلماً امروز پس از سی و اندی سال که از انقلاب می‏گذرد، نوبت پیشرفت علمی، سیاسی و اقتصادی در پناه آرامش داخلی و خارجی و چنین حرکات ملتهب کننده‏ای مسلماً نه تنها کمکی به وضعیت فعلی و نگاه بدبینانه جهان نسبت به ایران نمی کند بلکه منجر به گسترش آن نیز می‏شود و این همان چیزی است که مدعیان ایران خواهان آنند و در ماه‏های آتی شاهد گسترش تحریم‏ها و همراهی بیشتر اتحادیه اروپا با تحریم‏های ایران خواهیم بود و به نظر بنده این حرکت بیشتر گل بخودی یک مدافع ناشی بود تا یک حمله استراتژیک از پیش طراحی شده.  

مسعود بیرمی-کارشناس مسائل اقتصادی

/ 2 نظر / 8 بازدید
مینو

با نظر شما کاملا موافقم- اما افسوس که تنهاچیزی که نداریم یک سیاست مدبرانه و متفکرانه است والا شاهد این همه کمبود در همه زمینه ها نبودیم

وحید

بنظر من با ئوجود دولت و برخوردهای دولت دیگر نیازی به اینگونه حرکات نیست زیرا حمله به سفارت یک کشور به نظر من حمله به خاک آن کشور میباشد ومتجاوز در دید جهانی باید جریمه شود و با او برخورد محکمی شود همچنین از دید جهانیان با وجود برخورد کشور و دولت به تصمیمات و سیاستهای کشور انگلستان حمله به سفارت مذکور نشان از بی نظمی و بی امنیتی کشور عزیز ما میباشد و همچنین نشان از نداشتن اقتدار لازم نیروهای انتظامی در برخورد با متجاوزین به سفارت مذکور میباشد که حداقل تاثیر آن بدین گونه میباشد یکی از عوامل مهم در جذب سرمایه گذاری خارجی وجود امنت داخلی میباشد که حرکت اخیر در دید جهانی اینگونه القا می کند که امنیت داخلی در ایران وجود ندارد