مسعود بیرمی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ مسعود بیرمی
آرشیو وبلاگ
      شمیم اقتصاد (همواره از توجه ضعیف و نگاه ناآگاهانه به علم اقتصاد و سیاستهای اقتصادی رنجیده ام لذا در این گذرگاه اراده بر این است تا دانش اندک خود را از مسائل اقتصادی پیرامون به اشتراک گذاشته تا علاقه مندان استفاده و دلسوزان به دانشمان اضافه نمایند.)
آزمونهای سیاسی-اقتصادی و پیامهای دموکراسی نویسنده: مسعود بیرمی - ۱۳٩٠/٩/٢

 آزمونهای سیاسی-اقتصادی و پیامهای دموکراسی

 

حدود یک ماهی است که معترضانی که حالا نه تنها رسانه‏های جهان را بلکه اذعان عمومی جهان را بخود معطوف داشته است و هر روز شکل سازمان دهی شده بهتری را پیدا میکند در جریان است، معترضان به گفته خودشات در سایت " وال استریت را تسخیر کن" یا همان "اشغال وال استریت" این جنبش را در ادامه جنبش بهار عربی دانسته و در راستای بازگرداندن دموکراسی به نظام سیاسی امریکا می‏دانند و این جنبش بسیار مورد توجه مردم سایر کشورها قرار گرفته است. در بررسی تحولات اخیر ذکر چند نکته ضروری است:

 

1-    نحوه تقابل و درجه دموکراسی: فرایند با سخت‏گیری و تحقیر آغاز شد به شکلی که برخی از مسئولان بلند پایه امریکایی با توهین به معترضین آنها را خواهان پول مفت دانسته و موضعی که بیشتر موضع برخی دیکتاتوران منطقه را تداعی میکرد گرفتند موضعی خیلی زود واکنش عموم را در پی داشت حامیان حقوق بشر و آزادی بیان و اندیشه را نیز خیلی سریع به دامنه معترضین اضافه نمود، همچنین برخوردهای پلیس حامیان ضد جنگ را با شعار جلوگیری از مخارج هنگفت جنگهای اخیر به میدان کشاند و دامنه حامیان  معترضین هر روز رو به افزایش است (شخصیتهای سیاسی، دانشجویان، رهبران دینی و...) این عوامل همه دست به دست هم داد تا اوباما پس از سکوت سه هفته‏ای لب به سخن گشود و به نوعی از اعتراضات اخیر در جهت فشار به جمهوریخواهان و کنگره در راستای تصویب لایحه 447 میلیارد دلاری اشتغال با عنوان " قانون اشتغال امریکا" استفاده کند، موضوعی که در کند کردن سرعت گسترش اعتراضات اثر چندانی نداشت، از حیث نحوه برخورد با اعتراضات مسالمت‏آمیز جنبش وال استریت که در ابتدا شاید گمان خشونت هم بر آن میرفت این یک آزمون دموکراسی برای نظام سیاسی امریکا و در حال حاضر باید گفت نظام سیاسی غرب دانست، چراکه اقدام به خشونت و اعمال سیاستهای اقتدارگرایانه بیشتر بر همگان فقدان دموکراسی را نمایان کرده و بر معترضین می‏افزاید، این قبیل جنبشها را درواقع معیاری جهت اندازه‏گیری بازبودن فضای سیاسی و میزان پایبندی سیاستمداران به اصول دموکراتیک باید دانست که باید دید ابعاد واقعی دموکراسی در این کشورها پس از گذشت سالیان چه میزان است؟

 

2-    ظهور قدرتهای سیاسی جدید: سالیان متمادی است که احزاب دموکرات و جمهوریخواه، احزاب پیشرو و بازیگردانان اصلی صحنه سیاست امریکا هستند ولی تمایل معترضین به گروههای سوسیال دموکرات و از این قبیل حاکی از قدرت گرفتن این احزاب می‏باشد گرچه معترضین خود را مستقل از هر سازمان یا حزبی دانسته‏اند ولی حمایت گروه‏ها و احزاب مختلف در گرایش معترضین به این سازمانها و احزاب بی‏تأثیر نیست که این موضوع در انتخابات آتی این کشورها بویژه ایتالیا، فرانسه و امریکا حایز اهمیت است.

 

3-    سقوط یا تعدیل نظام سرمایه‏داری: اگرچه نظام سرمایه داری طی قرنها نشان داده است که از انعطاف خوبی برخوردار بوده است و هرجاکه لازم بوده خود را مورد بازنگری قرار داده ولی دامنه و برد اعتراضات تعیین کننده موفقیت معترضین در به عقب نشاندن سرمایه‏داران است از لحاظ دامنه باید گفت که جنبش موفق بوده و توانسته که طیف متنوعی از افراد بویژه به لطف استراتژیک مقامات امریکایی بدست آورد اما نهایتاً این برد اعتراضات است که مهم بوده و میزان نفوذ آنرا نشان میدهد، هرچند با پیوستن هرچه بیشتر اتحادیه‏های مختلف کارگری به این جنبش، جنبش از مزیت نسبی قدرت بیشتری برخوردار است اما نهایتاً میزان پایبندی اتحادیه‏ها به اهداف جنبش بر نتایج نهایی تأثیرگذار است، چراکه با ورود اتحادیه‏ها و احزاب، جنبش از شکل بی‏برنامگی و عدم سازماندهی خارج و همانطور که مشهود است سازمان یافته‏تر عمل می‏نماید و به همین نسبت به استراتژی اتحادیه‏ها وابسته‏تر خواهد شد، مگر اینکه هسته اولیه جنبش استقلال رأی خود را حفظ نموده و محافظه‏کاری و به اخذ امتیازهای سطحی قانع نگردد، آن زمان نظام سرمایه‏داری باید چاره جدیدتری اندیشیده و اصلاحات عمیق‏تری را در راستای بقای خود انجام دهد.

 

4-    فقر و بیکاری: فقر و بیکاری موضوعاتی هستند نه تنها نظام اقتصای-سیاسی را در عرصه ملی بلکه در صورت عدم مهار در بعد بین المللی نیز منافع تمامی ملل و سرمایه‏داران را تهدید می‏کند. موضوعی که بویژه از سوی اقتصاددانان توسعه به دولتمردان و مالکان سرمایه تذکر داده شده است که حتی درجهت نفع نهایی و حفظ نظم جهانی باید در جهت رفع فقر و بیکاری چاره‏ای اندیشید و از برخی منافع فعلی جهت جلوگیری از زیان آتی صرف نظر کرد. اجازه بدهید کمی موضوع را بدبینانه و حدی نگاه کنیم؛ در همین اعتراضات فعلی امریکا با فرض رقم بیکاری حدود 20میلیون نفر می‏بینیم که این عده یک ارتش عظیم جهت نابودی یک کشور محسوب شده و هزینه ناشی از هرج و مرج و هر اتفاق ناخوشایند دیگری به همه مردم و نه فقط بیکاران برمیگردد و هرکه بامش بیش برفش بیش و اینجاست که سرمایه‏داران باید بیشتر از بقیه نگران ناآرامی‏ها باشند. نظام اقتصادی سرمایه از همین حیث مورد آزمون است. جانشینی سودآوری به معنای عام (یعنی شامل هزینه جهت بروز زیان آتی) بجای سودآوری دلاری از مباحث ظریف این موضوع است.

 

5-    تهدیدات جنبش: آنچه که این جنبش را نیز مانند سایر جنبشهایی از این قبیل را تهدید میکند، مصادره آن به نفع حزب یا گروه خاص است، مسأله‏ای که آنرا در جنبشهای اخیر منطقه شاهدیم، تهدید دیگر همانطور که پیشتر گفتیم وابستگی بالا به حمایت اتحادیه‏ها و محافظه کاران ونه مصلحت اندیشان است، مسأله توافقات محافظه‏کارانه بویژه اتحادیه‏ها بارها مشاهده شده است.

خواسته‏های مردم: اگرچه شعارهای اقتصادی معترضین بیشتر یک اعتراض اقتصادی را نمایش می‏دهد ولی آنچه که در پس این شعارهاست بطور خلاصه شامل بازگشت انحراف بوجود و عدول از اصول دموکراسی از سوی دولتمردان و سایسون این این کشورهاست و جانشینی سرمایه‏ها بجای سرمایه عظیم دموکراسی است، این مردم از طیفهای گوناگون خواهان پایان یافتن جنگ و جلوگیری از اتلاف منابع ملی و جهانی در این جنگها هستند، خواهان پایان یافتن سیاستهای مداخله جویانه در کشورها و رفع هرگونه تبعیض در کشورشان هستند، اینان میگویند دیگر کلاه عراق و افغانستان سرمان نمی‏رود و هزینه‏های جنگ را ما نمی‏پردازیم راههای سالمتر و صحیح‏تری را انتخاب کنید و بجای سرگمی در حوزه خارج به حوزه داخلی کشورتان اهمیت دهید، اینان خواهان انتخابهای درستند، انتخابهایی سرشار از امید، انرژی، کار، رفاه اجتماعی، زندگی، اقتصاد باثبات، صلح و آرامش.   

مسعودبیرمی

چاپ شده در روزنامه مردم سالاری-نسخه 2770 مورخ 10/8/90    

  نظرات ()
مطالب اخیر نوسانات بازار ارز و تکرار تجارب گذشته نظارت یا دخالت در بازار (نقدی بر نحوه مواجهه با نوسانات نرخ در بازار ارز) لزوم مشارکت و نظارت مستمر مردم بر حاکمیت کنترل نرخ ارز با ابزارهای نوین ،فرصتی که از دست رفت عدم تشکیل مجمع عمومی بانک مرکزی و بلاتکلیفی شاخص بانکی لزوم بازنگری در ساختار سازمانی و مالی رسانه ملی‏ خرید سربازی، اعطای تخفیف به متخلفان و آموزه‏های علم اقتصاد آثار اقتصادی قطع رابطه سیاسی با عربستان ارسال مطالب قدیمی بررسی میزان تحقق وعده های پولی دولت
کلمات کلیدی وبلاگ بانک مرکزی (۱٠) نرخ ارز (٩) بازار ارز (۸) نوسانات بازار (٧) تحریم اقتصادی (٦) نوسانات نرخ ارز (٥) قیمت نفت (٤) صادرات (۳) پول ملی (۳) سرمایه ایرانی (۳) حمایت از کار (٢) مدیریت نقدینگی (٢) بازار مسکن (٢) بحران اقتصادی (٢) دخالت (۱) نظارت (۱) نفت و گاز (۱) دموکراسی (۱) آمایش سرزمین (۱) مشارکت اجتماعی (۱) سود بانکی (۱) حذف صفر (۱) تولید ملی (۱) جنبش های مردمی (۱) سفارت انگلستان (۱) تنگناهای بخش ارز (۱) جنبش تولید ملی (۱)
دوستان من اتاق بازرگانی ایران آمار مسکن بانک جهانی بانک مرکزی بورس تهران بورس نیویورک داده های سری زمانی اقتصادی رستاک روزنامه دنیای اقتصاد روزنامه مردم سالاری سازمان شفافیت بین المللی صندوق بین المللی پول کیتکو ماهنامه عصر کیمیاگری محسن خواجویی مرکز اطلاعات و مدارک علمی مرکز آمار ایران مرکز پژوهش های مجلس وال استریت ژورنال پرتال زیگور طراح قالب