مسعود بیرمی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ مسعود بیرمی
آرشیو وبلاگ
      شمیم اقتصاد (همواره از توجه ضعیف و نگاه ناآگاهانه به علم اقتصاد و سیاستهای اقتصادی رنجیده ام لذا در این گذرگاه اراده بر این است تا دانش اندک خود را از مسائل اقتصادی پیرامون به اشتراک گذاشته تا علاقه مندان استفاده و دلسوزان به دانشمان اضافه نمایند.)
جنبش تولید ایرانی و تقویت روحیه وحدت ملی نویسنده: مسعود بیرمی - ۱۳٩۱/٢/۱٠

جنبش تولید ایرانی و تقویت روحیه وحدت ملی:

طی روزهای گذشته و از ابتدای سال و هم‏جهت با شعار سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی به کرات شاهد تبلیغات کالاهای ایرانی بوده‏ و در همین جهت وکلای ملت نیز مصوباتی را به تصویب رساندند و برخی شرکت‏های دولتی من‏الجمله خودرو سازان حتی به دستاوردهایی هم رسیدند و در واقع شاهد تحرکاتی در این زمینه بودیم بویژه رسانه ملی تلاش خود را در این زمینه مضاعف نموده و برخی تولیدات و اخبار این رسانه در جهت فرهنگ‏سازی تولید داخلی در حال حرکت است که تمام این موارد هم جای تقدیر دارد و هم جای خوشبختی که بالاخره به موضوع تولید داخلی هم از نظر تئوری و هم عملی پرداخته می‏شود.

اما در تمام این تبلیغات، مصوبات و ... جای برخی مسائل خالیست، که در این نوشتار سعی می‏کنیم به این دو موضوع و نهایتاً پیشنهاد راه‏اندازی و تشکیل جنبش تولید ایرانی را مورد بحث قرار خواهیم داد.

در امر تبلیغات این مقوله باید به دو موضوع اشاره نمود:

1-     ایجاد عزم و تعصب ملی در صنعت‏گران داخلی: عمده مخاطب مصوبات و تبلیغات صورت گرفته در راستای حمایت از تولید ملی، مصرف کنندگان را مخاطب قرار میدهند از مصوباتی که دولت و شرکتهای دولتی را موظف به خرید کالاهای داخلی می‏نماید تا تکلیف شهرداری‏ها به عرضه کالاهای داخلی در فروشگاه‏ها و بازارهای تحت نظرش و همچنین تکالیف شهرداری‏ها و رسانه ملی درخصوص  تبلیغات کالاهای داخلی همگی رویکردی مصرفی دارند که دراین بین خود تولیدکنندگان، سرمایه‏داران و صنعت‏گران کمتر مورد خطاب قرار گرفته‏اند که این مورد خطاب قرار گرفتن نیز دو جنبه مصرف و تولید دارد.

جنبه مصرف: که بخشی از آن شامل موارد عام مصرف کنندگان می‏شود ولی بخش خاص آن از این نظر قابل طرح و تأکید است زمانیکه خود سرمایه‏داران و تولید کنندگان داخلی در زندگی شخصی و بنگاهی خود تمایلی نسبت به خرید کالاهای ایرانی نشان ندهند چطور می‏توان از جامعه ناظر آنها چنین توقعی داشت، زمانیکه اینان خود اعتماد کافی نسبت به کالاهای داخلی ساخت خودشان و سایر هم‏کیشانشان ندارند و همانطور که همگی کمابیش شاهدیم این قشر بیش از سایر اقشار، مشتری و مصرف‏کننده کالاهای خارجی بویژه کالاهای لوکس خارجی هستند، می‏توان از سایر اقشار توقع مصرف و حمایت از کالاهای داخلی را داشته باشیم. در اینجا باید برنامه‏های تبلیغی چه در رسانه ملی و چه توسط اتاق بازرگانی در راستای توجیه و تقویت تعصبات تولید ایجاد نمود و این مفهوم در کشورهایی همچون کره و ژاپن بسیار مورد تأکید بود و مدیران بنگاه‏های خصوصی همواره به عنوان الگوی مصرف جامعه، کالاهای داخلی را مصرف می‏کردند و به همین نسبت اشراف بیشتری هم نسبت به وضعیت تولید صنایع مختلف داخلی داشتند. (اعم از نقاط ضعف یا قوت)

جنبه تولید: که بطور ویژه‏ای مختص این قشر است که تاحدودی تابع مصرف نیز می‏باشد، بطوریکه زمانیکه این قشر کالای داخلی را مصرف کند بر نقاط ضعف و قوت آن آگاهی پیدا می‏کند و نسبت به رفع نقاط ضعف و تقویت نقاط قوت اقدام می‏گردد، همچنین فعالیت بیشتر در بازار داخلی ناشی از مصرف، به شناسایی نیازهای داخلی نیز کمک می‏کند، با یک مثال افراطی موضوع را بیشتر تشریح می‏کنیم، کسیکه هیچ کالای ایرانی مصرف نمی‏کند، اصلاً نمی‏داند چه کالاهایی در داخل تولید می‏شود و چه کالاهایی تولید نمی‏شود، در نتیجه نیاز تولیدی را شناسایی نمی‏تواند بکند که حالا بررسی کند امکان تولید آن وجود دارد یا خیر؟ دومین اثر تولید مصرف داخلی ناشی از آمیختگی بیشتر صنعت‏گران و مصرف‏کنندگان است، البته تمام این تعصبات آگاهانه بوده و موضوع رقابت را نباید فراموش کرد و دغدغه کیفیت، دغدغه کوچکی نیست که البته صنعت‏گر فهیم با مصرف کالای داخلی، خود همواره بدنبال افزایش کیفیت هست، موضوع دغدغه کیفیت، تجربه نسل دهه هشتاد و نود میلادی کشورهای شرق آسیا بوده بطوریکه عمده مدیران تولید این کشور اذعان می‏دارند که در آن زمان از شهرت بی‏کیفیتی کالاهای کشورشان رنج می‏بردند و تمام تلاش خود را در جهت رفع این رنج بکار برده‏اند. در واقع این دو جنبه را بدون دیگری نمی‏توان در نظر داشت و این جنبه‏ها لازم و ملزوم همدیگرند.

2-     جنبش تولید ایرانی : حال با حمایت‏های دولتی و آمادگی ذهنی اقشار مختلف مردم برای کالاهای ایرانی فراهم شده و این‏طور که شواهد و قرائن نشان می‏دهد که این اراده در سطوح مختلف نظام جهت حمایت منطقی از تولید و سرمایه‏های ایرانی وجود دارد لازم با کمک سازمان‏ها و موسسات غیرانتفاعی مردمی این امر بعنوان جنبش تولید ملی و ایرانی پیگیری و سامان‏دهی شود که شرط اساسی آن غیردولتی بودن آن است که در سایر کشورها نیز عملاً سازمان‏های غیردولتی مردمی با انجام سنخرانی‏ها پرشور و توزیع بروشور و نصب پلاکاردهای تحریک کننده احساسات ملی نسبت به تحریک اذعان عمومی می‏پردازد و سیاست‏مداران نیز در قبال انتقاد سایر شرکای تجاری‏شان بر غیردولتی بودن این اقدامات تأکید می‏کنند در حالیکه بر هیچ کسی پوشیده نیست که این اقدامات با حمایت دولتها همراه است و هزینه‏های بالای این شیوه‏ها که از سطوح پایین تا سطوح عالی جامعه را به شیوه و استراتژی‏های مختلف دربرمی‏گیرد را دولت و سایر موسسات خصوصی از قبیل اتاق بازرگانی، شهرداری و انجمن تولیدکنندگان، اصناف و ... می‏پردازند.

این سازمان‏ها اهداف جنبش را با استراتژی معین و همراه با استراتژی بازرگانی خارجی دولت دنبال نموده و مبلغان و سردمداران آن را کسانی تشکیل می‏دهند که تعصبات قوی و در مواقعی حتی افراطی نسبت به مرزهای کشورشان و ملیت دارند که البته این افراط‏ها را باید مقامات کشوری بصورت مخفی و با ارائه تعیین خط مشی‏های مشخص بصورت ضمنی کنترل نمایند که از جمله منافع این‏گونه از سازمان‏ها جدای منافع اقتصاد ملی، منافع اجتماعی از قبیل تقویت هویت ملی آنهم در سرزمینی چون ایران با وجود تنوع نژادی و قومیتی و حتی دینی و مذهبی است چراکه وجه مشترک تمام ایرانیان ، همین مسأله ملیت و ایرانی بودن است که این موضوع به حفظ و وحدت و افزایش قوای ملی کمک شایانی می‏نماید و از این قبیل سازمان‎‏ها در عرصه بین‏الملل و در راستای اهداف اقتصادی – سیاسی نیز می‏توان استفاده نمود.

در برخی کشورها تبلیغات این سازمان‏ها حتی با مقداری خشونت نسبی هم همراه می‏گردد بطور مثال برخی از این سازمان‏ها در امریکا با حمایت مالی تولیدکنندگان امریکایی، حجمی از وسایل چینی را خریداری کرده و پس از سخنرانی‏های آتشین و تحریک‏کننده و دادن شعارهای نظیر اینکه " امریکایی گرانتر میخرد ولی بیکاری را دور می‏کند" یا " امریکایی کمتر می‏خرد ولی امریکایی می‏خرد" و " امریکایی بیشتر خرج می‏کند ولی فرزندش صاحب شغل می‏شود" نسبت به تحریک افراد اقدام می‏کنند و نهایتاً نسبت به آتش زدن این کالاها اقدام میکنند که عملاً سخنران و اطرافیانش کافی است کبریت بزنند تا مردم بصورت خودجوش ادامه داستان را ادامه دهند . برخی گروه‏های افراطی پا را از این فراتر گذاشته و حتی ممکن است به فروشگاه‏های عرضه این محصولات نیز حمله کنند و یا با تجمع در مقابل این فروشگاه‏ها نسبت به دادن شعار و حتی ناسزا اقدام کنند و نوعی شرمندگی اجتماعی برای وارد و توزیع‏کنندگان این محصولات ایجاد کنند، البته منظور بنده از راه‏اندازی چنین جنبشی در ایران به هیچ وجه شکل افراطی و غیرمعقول آن نیست بلکه شکل منطقی و مفید آن بوده که با تحریک احساسات ملی، از یکسو انگیزه حمایت و خرید کالاهای داخلی را برای مصرف‏کننده ایجاد کرده و از سوی دیگر با انتقاد منطقی از موانع تولید داخلی و کم تحرکی مدیران تولید داخلی، نهایتاً به پیشرفت اقتصادی کشور کمک می‏کند.   

مسعود بیرمی- کارشناس مسائل اقتصادی

منتشر شده در روزنامه مردم سالاری- نسخه شماره 2900 مورخ 1391/02/09

  نظرات ()
مطالب اخیر نوسانات بازار ارز و تکرار تجارب گذشته نظارت یا دخالت در بازار (نقدی بر نحوه مواجهه با نوسانات نرخ در بازار ارز) لزوم مشارکت و نظارت مستمر مردم بر حاکمیت کنترل نرخ ارز با ابزارهای نوین ،فرصتی که از دست رفت عدم تشکیل مجمع عمومی بانک مرکزی و بلاتکلیفی شاخص بانکی لزوم بازنگری در ساختار سازمانی و مالی رسانه ملی‏ خرید سربازی، اعطای تخفیف به متخلفان و آموزه‏های علم اقتصاد آثار اقتصادی قطع رابطه سیاسی با عربستان ارسال مطالب قدیمی بررسی میزان تحقق وعده های پولی دولت
کلمات کلیدی وبلاگ بانک مرکزی (۱٠) نرخ ارز (٩) بازار ارز (۸) نوسانات بازار (٧) تحریم اقتصادی (٦) نوسانات نرخ ارز (٥) قیمت نفت (٤) صادرات (۳) پول ملی (۳) سرمایه ایرانی (۳) حمایت از کار (٢) مدیریت نقدینگی (٢) بازار مسکن (٢) بحران اقتصادی (٢) دخالت (۱) نظارت (۱) نفت و گاز (۱) دموکراسی (۱) آمایش سرزمین (۱) مشارکت اجتماعی (۱) سود بانکی (۱) حذف صفر (۱) تولید ملی (۱) جنبش های مردمی (۱) سفارت انگلستان (۱) تنگناهای بخش ارز (۱) جنبش تولید ملی (۱)
دوستان من اتاق بازرگانی ایران آمار مسکن بانک جهانی بانک مرکزی بورس تهران بورس نیویورک داده های سری زمانی اقتصادی رستاک روزنامه دنیای اقتصاد روزنامه مردم سالاری سازمان شفافیت بین المللی صندوق بین المللی پول کیتکو ماهنامه عصر کیمیاگری محسن خواجویی مرکز اطلاعات و مدارک علمی مرکز آمار ایران مرکز پژوهش های مجلس وال استریت ژورنال پرتال زیگور طراح قالب